Autisme bij meisjes en vrouwen
Autisme wordt bij meisjes en vrouwen vaak later of minder snel herkend dan bij jongens en mannen. Dat komt onder andere doordat hun gedrag minder snel als 'typisch autistisch' wordt gezien
Herkenning en verwachtingen
Vrouwen en meisjes leren vaak van jongs af aan hoe ze zich sociaal moeten aanpassen.
Ze observeren anderen, imiteren gedrag en proberen aansluiting te vinden, ook al kost dat veel energie.
Ze weten vaak goed wat hoort in sociale situaties, maar ervaren vanbinnen onzekerheid of uitputting door het voortdurende schakelen.
Omdat ze zich aanpassen, valt hun autisme minder op.
Hun interesses sluiten bovendien vaker aan bij wat als “normaal” voor meisjes wordt gezien, zoals boeken, dieren of vriendschappen.
Daardoor wordt hun autisme niet altijd herkend, zelfs niet door hulpverleners.
Camoufleren en overbelasting
Het voortdurend aanpassen of “maskeren” van autistisch gedrag kan tijdelijk helpen om mee te draaien, maar het vraagt veel energie en laat weinig ruimte voor authenticiteit.
Vrouwen en meisjes met autisme beschrijven vaak dat ze zich uitgeput, onzeker of “niet zichzelf” voelen. Op langere termijn kan dat leiden tot overbelasting, burn-out of psychische klachten zoals angst en depressie.
Late herkenning
Veel vrouwen krijgen hun diagnose pas als volwassene, vaak na jaren van zoeken, therapie of misdiagnoses.
De diagnose brengt vaak opluchting - eindelijk een verklaring en herkenning -
maar roept ook vragen op over het verleden: waarom zag niemand dit eerder?
Die herontdekking vraagt tijd, mildheid en ruimte om het eigen verhaal te herschrijven.
Breder kijken naar gender
Niet alleen cisgender vrouwen en meisjes herkennen zich hierin.
Ook genderdiverse en non-binaire personen ervaren vaak een gelijkaardig patroon van camoufleren en laattijdige herkenning.
Ze botsen soms op extra drempels in hulpverlening en begrip vanuit hun omgeving.
Meer lezen: Autisme bij vrouwen
Mensen met autisme vertellen
Toen ik eind vorig jaar een paar maanden ziek thuis zat dacht ik: “ik ben toch niet alleen maar hoogsensitief, er is meer aan de hand.” Ik ken genoeg hoogsensitieve mensen en die lijken niet diezelfde draaglast te hebben. Kort daarna zag ik een reportage op TV over autisme bij vrouwen. En dat heeft iets getriggerd. Bij vrouwen komt autisme deels anders tot uiting dan bij mannen, het maskeren neemt bijvoorbeeld een bijzondere plaats in.
Els
Achteraf voelt dit ‘kunnen camoufleren’ als een vergiftigd geschenk. Ja, ik ben lang door de mazen van het net kunnen glippen en kunnen doorgaan als ‘normaal’, wat dat dan ook mag zijn. Dit ging echter helemaal ten koste van mezelf. Na al die jaren van ‘mijn best doen’, voelde ik me leeg en uitgeput. Een zware burn-out diende zich aan.
Marie
Mijn autisme camoufleren was zo’n gewoonte geworden dat ik het zelf niet eens opmerkte. Het was van kinds af aan zo in mij gegroeid dat ik geloofde dat ‘de gecamoufleerde versie van mezelf’ was ‘wie ik echt was’. Ik had er geen idee van dat niet iedereen op deze manier door het leven ging.
Marie
Maskeren betekent vaak dat je energie steekt in “passen bij de norm”.
- Maak een lijstje van drie dingen die je vaak doet om je aan te passen aan anderen.
- Noteer daarnaast één ding dat je zou willen proberen om méér jezelf te zijn in zulke situaties.
Voorbeeld
Ik lach vaak mee terwijl ik de grap niet begrijp, ik maak altijd oogcontact ook al voelt dat ongemakkelijk, en ik slik mijn mening in bij vergaderingen omdat ik vaak denk dat het geen meerwaarde heeft. Wat ik eens wil proberen: mijn ogen even laten afdwalen zonder me schuldig te voelen.
Waarom helpt dit?
Door je eigen maskeergedrag te herkennen, kan je bewuster kiezen waar je het wél of niet wil blijven inzetten.