Diagnose vermelden of niet?

Solliciteren gebeurt niet in een gelijkwaardige positie. Werkgevers maken een selectie op basis van beperkte informatie en beslissen wie ze uitnodigen en wie niet.

In Vlaanderen is kennis over neurodiversiteit op de werkvloer nog ongelijk verspreid. Autisme wordt niet altijd herkend als iets dat ook talenten en sterktes kan meebrengen. Dat maakt openheid tijdens een sollicitatie kwetsbaar, zeker vroeg in de procedure.

Daarom kiezen veel mensen ervoor om hun diagnose niet te vermelden in hun cv of motivatiebrief, tenzij in specifieke situaties, bijvoorbeeld wanneer:

• de organisatie expliciet inzet op inclusie of neurodiversiteit;
• de werkgever hier aantoonbaar ervaring mee heeft;
• je solliciteert met ondersteuning, zoals jobcoaching.

Dit is geen vaste regel, maar een realistische afweging binnen de Vlaamse context.

Tijdens een sollicitatie ben je niet verplicht om je diagnose te vermelden. Dat geldt bij het schrijven van je cv en motivatiebrief, tijdens gesprekken en bij tests of assessments.

Of je je diagnose vermeldt, wanneer je dat doet en hoe, is jouw keuze. Er bestaat geen juiste of foute beslissing. Het gaat om wat voor jou op dat moment helpend is binnen de sollicitatieprocedure.

Binnen de sollicitatieprocedure maken mensen verschillende keuzes.

Sommige mensen:

• vermelden hun diagnose niet in hun cv of motivatiebrief;
• wachten tot een eerste gesprek of tot later in de procedure;
• willen eerst tonen wat ze kunnen.

Anderen:

• benoemen hun diagnose tijdens het sollicitatieproces, meestal pas in een later gesprek;
• doen dat wanneer ze aanpassingen nodig hebben;
• of wanneer ze inschatten dat de context voldoende veilig is.

Beide keuzes komen voor binnen sollicitaties.

Je kan er ook voor kiezen om je noden te benoemen zonder je diagnose te vermelden.

Tijdens een sollicitatie kan dat bijvoorbeeld gaan over:

• duidelijke afspraken over taken;
• schriftelijke instructies;
• extra tijd om vragen te beantwoorden;
• een rustige ruimte tijdens gesprekken of testen.

Zo geef je aan wat je nodig hebt om goed te functioneren, zonder meteen een label te gebruiken.

Sommige mensen vermelden hun diagnose tijdens het solliciteren omdat:

• ze aanpassingen nodig hebben om het gesprek of de selectie goed te doorlopen;
• ze willen vermijden dat hun gedrag verkeerd geïnterpreteerd wordt;
• ze willen aftoetsen hoe een werkgever omgaat met verschillen.

In uitzonderlijke situaties kan het ook zinvol zijn om je diagnose vroeg te benoemen, bijvoorbeeld wanneer de organisatie expliciet inzet op neurodiversiteit of wanneer de functie hier duidelijk bij aansluit.

Het delen van je diagnose kan duidelijkheid geven, maar het biedt geen garantie op begrip of aanpassing.

Andere mensen kiezen ervoor om hun diagnose niet te vermelden tijdens het solliciteren, bijvoorbeeld omdat:

• ze vrezen voor vooroordelen;
• ze negatieve ervaringen hebben gehad;
• ze zich kwetsbaar voelen in een selectiecontext.

Ook dit is een begrijpelijke keuze binnen een sollicitatieprocedure.

Merk je tijdens het solliciteren dat je zonder aanpassingen bepaalde onderdelen van de selectieprocedure niet kan doorlopen, dan is het belangrijk om dit te bespreken. Dat kan gaan over praktische aanpassingen tijdens gesprekken of testen.

Het doel is niet om jezelf te verantwoorden, maar om een eerlijke kans te krijgen om te tonen wat je kan.